نسبت سرش و مناطق امن پرواز و فرود

«تا کجا می‌توانم برسم؟» پاسخ این پرسش در نسبت سرش نهفته است. در این مقاله نسبت سرش، تأثیر باد بر آن، و دو منطقهٔ حیاتی فرود و پرواز ایمن را بررسی می‌کنیم.

نسبت سرش

در یک بستهٔ هوایی، مسیر پرواز پاراگلایدر همواره نسبت به افق زاویهٔ منفی دارد. نسبت مسافت طی‌شده به ارتفاع از دست‌رفته را نسبت سرش (glide ratio) می‌نامند:

اگر صورت و مخرج را بر زمان تقسیم کنیم، نسبت سرش همان نسبت سرعت افقی به سرعت عمودی است. در فرانسوی به آن finesse می‌گویند. به همین دلیل برای تیک‌آف، مکانی را انتخاب می‌کنیم که شیب زمین از glide angle وسیله بیشتر باشد.

تأثیر باد: air finesse و ground finesse

• air finesse: نسبت سرش نسبت به بستهٔ هوای اطراف؛ با تغییر سرعت هوایی تغییر می‌کند.
• ground finesse: نسبت سرش نسبت به زمین؛ سرعت باد روی آن اثر می‌گذارد.

اگر رو به باد پرواز کنید، ground finesse کاهش می‌یابد و اگر پشت به باد پرواز کنید، افزایش می‌یابد. در باد صفر، این دو با هم برابرند. یعنی با سرعت هوایی یکسان، رو به باد مسافت کمتری نسبت به پشت به باد می‌پیمایید.

منطقهٔ امن فرود (Accessibility Zone)

خلبان با توجه به ground finesse، محدوده‌ای را که می‌تواند تا رسیدن به زمین بپیماید در نظر می‌گیرد و همواره منطقهٔ فرود را در این محدوده انتخاب می‌کند؛ به آن accessibility zone می‌گویند. در باد صفر این محدوده دایره است که شعاعش به ارتفاع و ground finesse بستگی دارد. با وزش باد، دایره به بیضی تبدیل می‌شود که در جهت باد جابه‌جا می‌شود.

منطقهٔ امن پرواز (Security Zone)

منطقهٔ فرود مشخصی را در نظر بگیرید. خلبان باید با توجه به ground finesse، در محدودهٔ security zone به پرواز خود ادامه دهد. این محدوده قیفی‌شکل است که انتهای آن منطقهٔ فرود است. خلبانانی که داخل security zone پرواز می‌کنند به منطقهٔ فرود می‌رسند و آن‌هایی که خارج از آن باشند نمی‌رسند. با تغییر سرعت یا جهت باد، این منطقه در خلاف جهت تغییرات باد متمایل می‌شود.