اجزای پاراگلایدر را بشناسیم: بال، لاین‌ها و هارنس

پاراگلایدر از سه بخش اصلی ساخته شده است: بال، شبکهٔ لاین‌ها و رایزرها، و هارنس. شناخت دقیق این اجزا اولین قدم برای پرواز ایمن و انتخاب درست تجهیزات است.

بال و ساختار سلولی

بال پاراگلایدر یک ایرفویل نامتقارن است که از لایهٔ بالایی، لایهٔ پایینی، لبهٔ حمله و لبهٔ فرار تشکیل شده. لایهٔ بالا و پایین به‌وسیلهٔ دیواره‌های عمودی به نام Rib به هم متصل‌اند و فضای بین ریب‌ها cell نامیده می‌شود که برای باد شدن بال به‌کار می‌رود. گردش هوا بین سل‌ها از طریق سوراخ‌های موجود در ریب‌ها ممکن می‌شود.

گوشه‌های بال را stabilizer می‌گویند. در سال‌های اخیر بال‌های تک‌لایه (single skin) برای کاهش وزن طراحی شدند که در آن‌ها لایهٔ پایینی تا حد زیادی حذف شده است. جنس پارچهٔ ریب در ناحیهٔ لبهٔ حمله سخت‌تر و محکم‌تر است؛ تار و پود نایلونی یا پلی‌استری باعث می‌شود بال انعطاف‌پذیر، سبک و در عین حال بسیار مقاوم باشد.

رایزرها و لاین‌ها

با حرکت از هارنس به سمت بال، ابتدا به رایزرها می‌رسیم. تعداد رایزرها بسته به مدل بال ۲ تا ۴ عدد است و هر کدام از طریق یک quick link به لاین‌های معلق (suspension lines) متصل می‌شوند:

• رایزر A (جلویی): به نزدیکی لبهٔ حمله متصل است.
• رایزرهای B و C: به قسمت‌های میانی بال.
• رایزر D (عقبی): به نزدیکی لبهٔ فرار.

لاین برِک (ترمز) به رایزر انتهایی متصل است و مستقیماً به لبهٔ فرار بال می‌رسد. توزیع نقاط اتصال لاین‌ها باعث می‌شود بال شکل صحیح ایرفویل را پیدا کند. بیرونی‌ترین لاین که با رنگ متفاوت به گوشهٔ بال می‌رسد، stabilo line نام دارد و در رهایی از گره‌خوردگی بال (کراوات) نقش دارد.

کارابین

بال توسط کارابین‌ها به هارنس متصل می‌شود. کارابین‌ها به‌طور قابل ملاحظه‌ای مقاوم‌اند و توانایی تحمل نیروی بیش از ۲۰ کیلونیوتن در حالت بسته را دارند. سیستم‌های قفل متعددی مثل قفل اتوماتیک و قفل چرخشی برای آن‌ها وجود دارد.

هارنس

هارنس جایی است که خلبان در آن قرار می‌گیرد. مهم‌ترین بخش‌های آن:

• کانتینر چتر کمکی: محفظهٔ نگهداری چتر نجات با دستگیره‌ای به رنگ متفاوت در بالای آن.
• بک‌پروتکشن: لایهٔ محافظ پشت و پایین هارنس، به دو صورت airbag و foam.
• صفحهٔ نشیمن: خلبان روی آن می‌نشیند و با جابه‌جایی وزن، بال را کنترل می‌کند.

هارنس در سه نقطهٔ بسیار مهم به خلبان متصل می‌شود که باید حتماً پیش از هر پرواز بازبینی شوند:

• بست‌های پا (leg straps)
• بست سینه (chest strap) با مکانیزم قفل سه‌طرفه؛ تنظیم آن بر امنیت بال هنگام پرواز اثر می‌گذارد.
• بست‌های شانه (shoulder straps) که هارنس را با قد خلبان متناسب می‌کنند.